Η γνωστική ασυμφωνία είναι η δυσάρεστη εσωτερική ένταση που νιώθουμε όταν δύο πεποιθήσεις μας, ή οι πεποιθήσεις και οι πράξεις μας, συγκρούονται. Το μυαλό δεν αντέχει εύκολα αυτή την ασυνέπεια, γι' αυτό αναζητά τρόπους να τη μειώσει: είτε αλλάζοντας τη συμπεριφορά, είτε, πιο συχνά, αλλάζοντας την ερμηνεία για να τα φέρει ξανά σε αρμονία.
Σκεφτείτε κάποιον που ξέρει ότι το κάπνισμα βλάπτει αλλά συνεχίζει να καπνίζει. Αντί να σταματήσει, μπορεί να πει «ο παππούς μου κάπνιζε και έζησε ενενήντα χρόνια» ή «έτσι κι αλλιώς όλα βλάπτουν». Το ίδιο συμβαίνει όταν παραμένουμε σε μια σχέση ή μια δουλειά που μας πληγώνει: βρίσκουμε δικαιολογίες που απαλύνουν την ένταση ανάμεσα σε αυτό που ζούμε και σε αυτό που θα θέλαμε.
Ψυχολογικά, η γνωστική ασυμφωνία δεν είναι εχθρός. Είναι ένα σήμα ότι κάτι μέσα μας δεν συμφωνεί με το πώς ζούμε. Το πρόβλημα δεν είναι η δυσφορία αυτή καθαυτή, αλλά οι αυτόματες δικαιολογίες που μας κρατούν κολλημένους, γιατί λύνουν προσωρινά την ένταση χωρίς να αλλάζουν την ουσία.
Αν μάθουμε να μένουμε λίγο περισσότερο σε αυτή την ενόχληση αντί να τη σβήνουμε βιαστικά, συχνά ακούμε πιο καθαρά τι πραγματικά χρειαζόμαστε. Αυτή η ειλικρίνεια με τον εαυτό είναι δύσκολη, αλλά απελευθερωτική. Αν θέλετε έναν χώρο να εξερευνήσετε τις δικές σας εσωτερικές συγκρούσεις, δείτε τις υπηρεσίες μας.