Το σύμπλεγμα κατωτερότητας περιγράφει μια βαθιά, επίμονη αίσθηση ότι είμαστε κατώτεροι από τους άλλους. Τον όρο εισήγαγε ο ψυχολόγος Άλφρεντ Άντλερ, που θεωρούσε ότι όλοι ξεκινάμε με κάποια αισθήματα κατωτερότητας στην παιδική ηλικία — αλλά σε κάποιους αυτά μένουν και γίνονται ένα σταθερό φίλτρο μέσα από το οποίο βλέπουν τον εαυτό τους.
Φανταστείτε κάποιον που, όσα κι αν πετυχαίνει, νιώθει ότι «δεν αξίζει», που συγκρίνεται συνεχώς με τους άλλους και πάντα βγαίνει χαμένος, ή που αποφεύγει ευκαιρίες από φόβο ότι θα εκτεθεί. Μερικές φορές το ίδιο αίσθημα κρύβεται πίσω από υπερβολική ανάγκη για επιβεβαίωση ή ακόμα και πίσω από επιθετική αυτοπροβολή.
Ψυχολογικά, το σύμπλεγμα κατωτερότητας τρέφεται από αυστηρές εσωτερικές φωνές και από συγκρίσεις που είναι άδικες εξαρχής — συγκρίνουμε τα δικά μας «παρασκήνια» με τη βιτρίνα των άλλων. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν είναι αλήθεια για το ποιοι είμαστε· είναι μια συνήθεια σκέψης που μάθαμε και που μπορεί να ξεμαθευτεί.
Το αντίδοτο δεν είναι η ψεύτικη υπεροχή, αλλά μια πιο δίκαιη, συμπονετική ματιά στον εαυτό. Με δουλειά πάνω στις πεποιθήσεις και στην αυτοφροντίδα, η εικόνα μας μπορεί σταδιακά να γίνει πιο ρεαλιστική και πιο ζεστή. Δείτε πώς μπορεί να βοηθήσει η δουλειά πάνω στην αυτοεκτίμηση.