Για πολλούς ανθρώπους το άγχος έχει ένα αγαπημένο ωράριο: τη νύχτα. Όλη μέρα τρέχουμε, γεμίζουμε τον χρόνο μας με υποχρεώσεις και ερεθίσματα, και μόλις πέσουμε στο κρεβάτι, μέσα στη σιωπή και το σκοτάδι, το μυαλό βρίσκει επιτέλους χώρο να μιλήσει. Έτσι ξεκινά η γνωστή παρέλαση: ανησυχίες για την επόμενη μέρα, ανασκόπηση λαθών, σενάρια για πράγματα που μπορεί να μη συμβούν ποτέ.
Υπάρχει και μια φυσιολογική πλευρά. Το βράδυ η κόρτιζόλη θα έπρεπε να πέφτει, αλλά όταν ζούμε σε χρόνια υπερδιέγερση, το νευρικό σύστημα παραμένει σε κατάσταση επιφυλακής. Το σώμα μένει "αναμμένο" ενώ εμείς προσπαθούμε να κοιμηθούμε. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: αγχωνόμαστε που δεν κοιμόμαστε, και αυτό το ίδιο το άγχος μάς κρατά ξύπνιους ακόμη περισσότερο.
Μερικά πράγματα βοηθούν να σπάσει αυτός ο κύκλος. Ένα σταθερό βραδινό τελετουργικό, λιγότερες οθόνες πριν τον ύπνο, και η συνήθεια να "αδειάζουμε" τις σκέψεις σε χαρτί νωρίτερα το βράδυ αντί να τις αφήνουμε για το μαξιλάρι. Όταν ξυπνάς μέσα στη νύχτα, το να μην κοιτάς την ώρα και να μη μάχεσαι με το μυαλό συχνά βοηθά περισσότερο από την προσπάθεια να κοιμηθείς με το ζόρι.
Αν το νυχτερινό άγχος και η αϋπνία έχουν γίνει κανόνας και όχι εξαίρεση, αξίζει να δεις τι τα τροφοδοτεί σε βαθύτερο επίπεδο. Στη θεραπεία δουλεύουμε τόσο με τις σκέψεις όσο και με τη ρύθμιση του νευρικού συστήματος. Δες πώς μπορεί να βοηθήσει μια εστιασμένη δουλειά στο νυχτερινό άγχος, ώστε η νύχτα να ξαναγίνει χώρος ξεκούρασης.